M.K – Sevgili Sessizlik

Bu sayfaların bir iddiası yok.

Kimseye yol göstermiyor, kimseyi ikna etmeye çalışmıyor. Burada yazılanlar “doğru” olmak için değil, “gerçek” kalmak için duruyor.

Ben büyük cümleler kurmadım. Kahraman olmadım. Ders çıkarmadım. Sadece durup baktım. Bazen çok yakından, bazen hiç tanımadığım birinin penceresinden. Yazı biraz da budur; kendini saklamadan anlatabilmek.

Bu bir kitap gibi okunmak zorunda değil. Baştan sona bitirmek de şart değil. Gözün nereye takılırsa oradan gir. Bir cümle al, çık. Beğenmediğini bırak.

Ben bu sayfalarda sana bir şey öğretmedim.

Sadece “yalnız değilsin” demek istedim. Çünkü bazı duygular var; yüksek sesle söylenince kabalaşıyor, fısıldayınca anlaşılıyor.

Ben yazdım.

Sen okudun.

Bundan sonrası ikimize de ait değil.