Ferhat Akbaş – Karanlıkta Altı Gün

İnsan bazen bir şehrin göbeğinde, binlerce insanın ortasında kaybolur da en çok kendi sesini duyar.
İstanbul, bir sabah yerinden sarsıldığında yalnızca binalar değil; alışılmış hayatın konforuna tutunmuş kırılgan dengeler de yerle bir oldu.

Farklı ülkelerden, dillerden, inançlardan yedi insan ve beraberindekiler; taşıdıkları geçmişler, acılar ve umutlarla aynı metro vagonunda buluştu. Hiçbiri diğerini tanımıyordu. Ama o altı gün boyunca kimi inancına, kimi kendine, kimi ise bir başkasına tutundu.

Bu roman, insana dair sezgileri taşıyan bir dille yazıldı.
Ve şunu hatırlatıyor:
Asıl deprem toprakta değil, insanın içinde olur.
Karanlık ise bazen hakikati en iyi gösteren perdedir.