Betonlara gömülmüş şehirlerden ve toprağa hasret bir yüzyılda, çocukluğumuzun anılarını çocuklarımıza aktarmak ümidiyle köy yaşamına götürmek istiyorum sizleri… Anne ve babalarımızın, dede ve ninelerimizin köy yaşamlarına… Birçoğumuzun çocukluk zamanlarını geçirdiği köylerdeki o anıları yeniden hatırlatmak istiyorum. Şimdilerde kaybettiğimiz birçok değeri gün yüzüne çıkartıp yeniden sahiplenmeyi umut ederek… Bu dünyadan göçüp giden sevdiklerimizi hatırlayıp, nasıl da anılarımızda yaşatabildiğimizi birlikte hissetmek istiyorum. Birlikte gülümseyip, aynı hissin gözyaşlarında yâd edelim istiyorum; her anıya tek tek dokunarak. Yaşlı bir adamın hissettiklerini kelimelere dökerek; büyüklerimizi daha iyi anlayabilmeyi ve onların bizlerden beklentilerini açığa çıkarmaya çalıştığım bu hikâyede, merhametimizin, sevgimizin, saygımızın ve verdiğimiz değerin nasıl karşılık bulacağına birlikte şahitlik etmeyi istiyorum. Ve bir kadının gözlerinden, yüreğinden okuyun istiyorum bu hikâyeyi. Yaşadığı bazı anlara nasıl anlamlar yüklediğini okumanızı ve sizlerin de yaşadığınız ve yaşayacağınız her anıya bambaşka bakabilmenizi ümit ederek… | 
Selvihan –
Sabırsızlıkla beklediğim kitap sonunda okuruna kavuştu yazarın duygu dünyasının naifliği kalemine yansıyor. Herkesin kendinden bir şey bulacağını bildiğim bu kitap mutlaka okunmalı 👏👏👏
Halil Aleş –
Muhteşem bir eser.. Yazarı tebrik ederim.
Feyza İyigün Simavlı (doğrulanmış kullanıcı) –
Beni çok sevdiğim ve özlediğim yerlere götürdü bu kitap 🥹 Teşekkürler Sevgili Semiha İyigün Cinek
Zeynep Köksal (doğrulanmış kullanıcı) –
Candaki kelebek…Sadece yazılan mekanlar ve kişilere değil daha da ötesine götürdü beni…Özlemeye alıştığım yokluklarına alışamadığım sevdiklerimi,çocukluğumu,köyümü,bir gün gidip sadece bayramlarda veya özel zamanlarda geldiğim memleketimi burnumun direği sızlayarak kalbimde hissettim…Beklettiklerimi düşündüm,beklediklerimi…Bir kez daha yaşlanmaktan korktum. Ama sonra şükrettim. Özlediğim herkese ve her şeye şükür…Ben de en büyük etkilerinden biri şükür ve özlem olan bu roman eminim ki okuyan herkesin içinde bambaşka duyguları hatırlatıp “hadi bunu fark et” diyecek…Okuru ve hissedeni bol olması dileğimle…
zeynepiyigun.1 (doğrulanmış kullanıcı) –
Candaki kelebek…Sadece yazılan mekanlar ve kişilere değil daha da ötesine götürdü beni…Özlemeye alıştığım yokluklarına alışamadığım sevdiklerimi,çocukluğumu,köyümü,bir gün gidip sadece bayramlarda veya özel zamanlarda geldiğim memleketimi burnumun direği sızlayarak kalbimde hissettim…Beklettiklerimi düşündüm,beklediklerimi…Bir kez daha yaşlanmaktan korktum. Ama sonra şükrettim. Özlediğim herkese ve her şeye şükür…Ben de en büyük etkilerinden biri şükür ve özlem olan bu roman eminim ki okuyan herkesin içinde bambaşka duyguları hatırlatıp “hadi bunu fark et” diyecek…Okuru ve hissedeni bol olması dileğimle…